Rosalie de Wildt

Filosofie in Praktijk

 

Levensbeschouwing

 

 

 

                                                                              Golfslag van de tijd

 

Op mijn 50ste verhuisde ik vlak voor mijn afstuderen naar Heemstede. Die eerste warme zomer was ik regelmatig op het nabijgelegen strand te vinden. Languit lezend en omringd door bescheiden stapeltjes boeken (de fietstocht naar Zandvoort moest wel een pretje blijven!) was ik daar naarstig op zoek naar een bij mij passend onderwerp voor mijn scriptie als een mooie afsluiting van mijn studiejaren. Als bij toeval herkende ik op een warme augustusavond tot mijn eigen verbazing en vreugde ineens veel van mijn eigen levensbeschouwing in een vergeeld boekje vol glasheldere, honderd jaar oude zinnen. Het boekje bleek van de hand van Henri Bergson, een filosoof die ik nog niet kende en die toen sowieso nog door weinigen meer gelezen werd. Vanaf dat moment echter maakt Bergson deel uit van mijn vriendenclubje van dode en levende filosofen.

Grappig is te ervaren hoe bij elke waarachtige ontmoeting met het gedachtegoed van een filosoof beider levensbeschouwing elkaar lijken te raken. Zonder zulke raakvlakken verflauwt de vriendschap meestal snel, net als in het dagelijks leven trouwens.

Er zijn onnoemelijk veel filosofen die prachtige dingen beweerd hebben, maar dat alles is dan weer bedoeld voor anderen, die zich in die andere blik op het leven herkennen. Zelf word ik vooral enthousiast als mijn hart betrokken wordt bij de wijsheden die langskomen. Als ik me herken in de levensbeschouwing van zo'n verre maar vertrouwde vriend.

 

Op dezelfde manier hoop ik dat mijn columns, artikelen, lezingen en gedichten rondom het tijdsdenken van Henri Bergson een bijdrage zullen zijn aan een prettige uitbreiding van jullie vriendenkring van filosofen..